...
Laisse-moi devenir
L'ombre de ta main
L'ombre de ton chien
De vage pijn van de herinnering. Hier gaan we weer, voor de tweede maal. De cirkel van de Q is alweer mooi gevormd. Slapeloosheid zorgt voor de uitweg deze nacht. Gezapig bewandelen we beiden deze weg. De één op haar befaamde sletsen doorheen het dorre gras, de andere op blote voeten op beregende asfaltwegen.
We staan. Dáár.
Te midden in een vervallen Romeinse arena. Omringd door een schreeuwende massa.
Zonder woorden. Eindelijk.
Wat dit...
Mijn stappen in deze straat
Weerklinken
in een andere straat
waar
ik mijn stappen hoor
passeren in deze straat
waar
Slechts de mist werkelijk is
(Hier - Octavio Paz-Lozano)
... zegt genoeg ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten